Psikodinamik terapide değişim, yalnızca konuşulanlardan değil, kurulan ilişkiden doğar. Bazen bir şeyi anlatmak yeterli olmaz ama birinin yanında, o şeyi farklı bir şekilde deneyimlemek dönüştürücü olur. Terapi ilişkisi, çoğu zaman geçmişteki ilişkilerimizin izlerini de taşır. Kendimizi nasıl ifade ettiğimiz, neye çekildiğimiz, nerede geri durduğumuz… Bunlar, terapi içinde de kendini gösterebilir. İyileştirici olan, tam da bu anların birlikte fark edilmesi ve düşünülmesidir.

Bazen insanlar terapiye gelirken “anlatacak özel bir şeyim yok” diye düşünebilir. Oysa terapide, konuşmak için belirli bir konuya ihtiyaç yoktur. Aklınıza gelen bir düşünce, gün içinde yaşadığınız bir an, bir rüya, izlediğiniz bir sahne, içinizden geçen bir his ya da tek bir kelime… Hepsi konuşmanın bir parçası olabilir. Bazen de hiçbir şey söylemek istemeyebilirsiniz. Sadece durmak, susmak… Bu da sürecin bir parçasıdır. Psikodinamik terapi, akla gelenleri serbestçe getirebil

Terapi sonsuz bir süreç değildir. Ama ne zaman sona ereceği, çoğu zaman baştan net olarak belirlenmez. Süreç içinde, konuşulanların nasıl anlam kazandığı, tekrar eden örüntülerin nasıl fark edilmeye başlandığı ve terapide kurulan ilişkinin nasıl deneyimlendiği belirleyici olur. 'Tamamen iyileşmiş olmak' gibi kesin bir nokta çoğu zaman yoktur. Psikodinamik terapi, sorunları ortadan kaldırmaktan çok, onları nasıl yaşadığımızı ve onlarla nasıl ilişki kurduğumuzu anlamaya odaklan

Terapiye değişim ihtiyacıyla başlanır ama bu değişim her zaman hemen hissedilmeyebilir. Bazen 'hep aynı şeyleri konuşuyoruz' gibi gelebilir. Oysa bu tekrarlar, hayatın içinde de tekrar eden örüntülere işaret edebilir. Değişim çoğu zaman küçük başlar; bir an durabilmek, farklı bir tepki verebilmek, bir sınır koyabilmek… Bazen süreç zorlayıcı da hissedilebilir. Daha önce kaçınılan duygulara temas etmek, bir süre yoğunluk yaratabilir. Psikodinamik terapi adım adım ilerler ve bu

Birçok kişi ilk seansa gelirken “nereden başlayacağım?” kaygısı yaşayabilir. Bu oldukça anlaşılır bir histir. İlk görüşmede terapist, sürecin nasıl ilerleyeceğine dair temel bilgileri paylaşır. Gizlilik, seansın çerçevesi ve işleyişi gibi… Sonrasında ise sizi tanımaya yönelik sorular sorabilir ama çoğu zaman konuşma, tek bir doğru başlangıçtan değil, birlikte şekillenen bir akıştan doğar. Bazen en başta ne söyleyeceğinizi bilememek, zaten sürecin bir parçası olabilir. Nereden

Bazen insan, zorlandığında birinin çıkıp 'yol bu' demesini isteyebilir. Bu oldukça anlaşılır bir ihtiyaçtır. Ama terapi, size ne yapmanız gerektiğini söyleyen bir yer değildir. Terapist, sizin adınıza karar vermez. Daha çok, sizinle birlikte bakmaya, anlamaya ve keşfetmeye çalışır. Sizi dikkatle dinler. Görmesi zor olanı, bazen fark edilmeyeni, birlikte düşünmeye açar. Bu süreçte ortaya çıkan yol, hazır bir cevap değil, sizinle birlikte şekillenen bir şeydir. Bu yüzden terapi

Bu soru, çoğu zaman dile getirilmese de birçok kişinin aklından geçer. Terapi, yargılanmadan kendinizi ifade edebileceğiniz bir alan sunmayı amaçlar. Ama bu, kişinin zaman zaman “yargılanıyor muyum?” hissini yaşamayacağı anlamına gelmez. Bazen bu his, geçmiş deneyimlerle, bazen de ilişkilerde taşıdığımız beklentilerle bağlantılı olabilir. Ve çoğu zaman, terapide üzerine birlikte bakılabilen yerlerden biri de tam olarak burasıdır. Birinin karşısında kendinizi nasıl hissettiğin

Terapist seçerken, etik ilkelere bağlılık ve eğitim geçmişi önemli bir temel oluşturur. Güvenli bir çerçevede çalışabilmek, bu sürecin en belirleyici parçalarından biridir. Bunun yanında, terapistin nasıl çalıştığı da merak edilebilir. Farklı yaklaşımlar farklı ihtiyaçlara karşılık verebilir. Ama çoğu zaman asıl belirleyici olan, sizin o kişiyle nasıl hissettiğinizdir. Anlaşılabildiğinizi hissetmek, anlatmaya alan bulabilmek, kendinizi rahatça getirebilmek… Bunlar, sürecin yö

Bu, düşündüğünüzden daha sık karşılaşılan bir durum. Bazen terapi, o an için uygun gelmeyebilir. Çalışılan yaklaşım size uymamış olabilir. Zamanı erken ya da zorlayıcı gelmiş olabilir. Ya da kişi, henüz kendine bu kadar yakından bakmaya hazır hissetmemiş olabilir. Hepsi mümkün ve oldukça insanca. Ama belki de asıl önemli soru şu: Neden bıraktınız? Çünkü bazen terapiyi bıraktığımız yer, tam da bir şeye temas ettiğimiz yerdir. Yeni bir süreç, çoğu zaman buradan başlar. Bu yüzde

Terapiye çoğu zaman bir şikayetle gelinir. Kaygı, uykusuzluk, ilişki problemleri, panik atak… Ama çoğu zaman bu şikayetler, görünen kısmıdır. Psikodinamik yaklaşım, sadece “ne oluyor?”u değil,“neden şimdi?” sorusunu da birlikte düşünmeye çalışır. Bazen bir ilişki biter… Bazen kaygı artar… Bazen de kişi kendini tekrar eden bir döngünün içinde bulur ve çoğu zaman süreç, tam da burada başlar. Eğer bir şeylerin zorlaştığını hissediyorsanız, belki de bu, üzerine birlikte bakılabil